Muhabbet: Sevgi, kalbî alâka, herhangi bir şeye veya herhangi birine düşkünlük manâlarına gelir ki; insanın duygularını bütünüyle tesiri altına alması itibâriyle aşk, vuslat arzusuyla yanıp-tutuşma şeklinde daha derin buutlara ulaşmasına da şevk u iştiyak denir. Muhabbeti, kalbin Mahbûb-u Hakîkîyle münâsebeti O’na karşı duyulan, önüne geçilmez şiddetli iştiyak.. gizli-açık her meselede O’nunla mutlak mutâbakat her mevzûda Sevgili’nin murad ve isteklerinin kollanması ve vuslat demine kadar kendinden geçip ayılmama şeklinde de tarif etmişlerdir ki bunların hepsini bir noktaya irca mümkündür: Yâ Hakk diyerek doğrulup Allah huzûrunda durma; bütün kaygılardan, fânî alâkalardan kurtulma...
Allah’ın verdiği aşkı paylaşsak Bağımızda açan güldür muhabbet Uzakları yakın edip kavuşsak Deryamıza geçit saldır muhabbet Birlik sofrasını hakça kuralım Gönül meclisinde safta duralım Cahil hedefini sözle vuralım Kılıçlardan keskin dildir muhabbet Yokları var eden İlahi kudret Ancak yardım ondan umulur medet Derdi olan ile edelim sohbet Düşeni kaldıran eldir muhabbet Öyle bir sevda ki yandıkça yanar Kuş bile sevdiği dallara konar Hasretlik yarası yürekte kanar Gönülden gönül’e yoldur muhabbet Gözünü doyurmaz dünyanın süsü Bir gün kesilecek bu dilin sesi Vatansız neyleyim altın kafesi Garip kuşlarına daldır muhabbet Dostun muhabbeti dostla hoş olur Kul Tuncay’a yaren olur yaş olur Aç kalbimi doyurmaya aş olur Gönül sofrasında baldır muhabbet